کاش میشد .................. !
يكشنبه 26 خرداد 1387

" به نام دوستدار راستی و صداقت " روابط آدمها چجوری شده ؟ جایگاه صداقت و روراستی بین روابط آدمها کجا است ؟ چرا خیلی از آدمها تنها بخاطر صداقتشون محاکمه میشن ؟ چرا خیلی ها تنها بخاطر اینکه با صداقت برخورد میکنن ، مورد تهمت و افترا قرار میگیرن ؟ و بهشون برچسب دروغگویی رو میچسبونن ؟ بنده معتقدم هیچ محکمه ای بدتر از دیوان خلق خدا نیست . چون وقتی در حضور قاضی دادگستری قرار میگیری میتونی با ارائه شواهد و مدارک خودت و تبرئه کنی و ثابت کنی که بی گناه هستی . ولی وقتی در حضور خلق خدا قرار میگیری ، و خودتو در مرکز تهمتها و توهین ها پیدا میکنی ، نمیدونی باید چی کار کنی ؟ و این زمانی بدتر میشه که نفر مقابلت تصمیم خودش رو در مورد تو گرفته و رای رو صادر کرده : تو دروغگویی ! تو ....... ! تازه این یه بخشی از داستانه . درد واقعی اونجا است که احساس کنی ، دستمزد صداقتت رو تمام و کمال دریافت نکردی ! در این مواقع تمام تلاشت رو میکنی که ثابت کنی " بابا من مشکلی ندارم ! من دروغگو نیستم ! من ..... نیستم ! " و خدا اونروزی رو نیاره که آسمون و زمین ، همه دست به دست هم بدن که تو نتونی خودت رو ثابت کنی . هر کاری میکنی همش گنده که تو کارت میاد . مداوم اوضاع بدتر میشه . من خودم هر وقت تو این شرایط قرار میگیرم ، احساسم رو تشبیه به گردویی میکنم که بین یک انبردست گرفتار شده و نمیتونه خودش رو رها کنه . فقط دوتا راه رو در مقابل خودش میبینه . یا منتظر باشه تا زمین و زمان بر وفق مرادش بشه ! و یا منتظر باشه که پوستش بین فکهای انبردست خورد و خمیر بشه ! باز هم درد واقعی از خورد شدن نیست . به نظر من درد واقعی از سرافکندگیه . یه موقع ممکنه این سرافکنگی بخاطر چهره واقعی ماها باشه . ولی وای از اون روزی که این سرافکندگی تنها بخاطر تهمت و بدگمانی بوجود بیاد . به هیچ عنوان نمیشه هضمش کرد . اون موقع خودت رو در برابر همه چیز و همه کس شرمنده میبینی . نمیدونم .......... فقط میتونم همین رو بگم که کاش میشد ما آدمها بیشتر از پیش به همدیگه ایمان و اعتماد داشتیم . کاش ما آدمها میتونستیم خودمون برای آینده خودمون تصمیم بگیریم و تحت تاثیر دیگران تصمیمات بزرگ رو اتخاذ نکنیم . که اگر نتونستیم به هدفمون برسیم ، با چماق تهمت به سمت دیگران حمله نکنیم و برای عدم موفقیت خودمون دنبال مقصر نگردیم . کاش میشد صداقت رو بشناسیم و اون رو از دروغ جدا کنیم . کاش میشد ........................ ولی باور کن دوست من ، تمام اینها یه امتحانه . امتحان زندگی برای من و تو . امتحان دانشگاه سخت گیر دنیا از درسهای گذشته . و امتحان خالق هستی . چون همه زندگی یک امتحانه . همه زندگی محل درس پس دادنه . پس سعی کن از این امتحان موفق و سربلند بیرون بیای . روزی که همه ما در مقابل آفریدگارمون قرار میگیریم و کارناممون رو به دستمون میدن ، اونجا مهمه که شرمنده باشی یا نه ! اونجا مهمه که قبول شده باشی یا نه . اونجا دیگه داور خلقش نیست ، خودشه . همه چیز درست و با حساب و کتابه . دیگه نمیتونی مدرک و شاهد رو کنی . دیگه نمیتونی از زیر بار مجازات فرار کنی . و یادمون نره تهمت از جمله گناهانی محسوب میشه که باید رضایت طرفت رو داشته باشی . یا علی ......... سید میثم ناظمی .....